Salmos Chapit 137
Palabra de Dios para Todos
1 'Extrañamos nuestra tierraNos sentábamos junto a los ríos de Babilonia y llorábamos acordándonos de Sion.'
2 'Allí en los sauces de la ciudad, colgamos nuestras arpas. '
3 Allí los que nos capturaron nos pedían que cantáramos. Nuestros opresores nos pedían que estuviéramos alegres, que cantáramos canciones que hablaran de Sion.
4 Pero no podíamos cantar las canciones de alabanza al SEÑOR, en un lugar extraño.
5 'Jerusalén, si algún día te olvido, que se me seque la mano derecha ; prometo que jamás te olvidaré.'
6 Si te llegara a olvidar que mi lengua se me pegue al paladar y no pueda volver a cantar.
7 SEÑOR, castiga a los edomitas porque ellos pedían que Jerusalén fuera destruida.
8 Babilonia, tú también serás destruida. Afortunado el que te dé el castigo que mereces; recibirás el mismo sufrimiento que le causaste a Jerusalén.
9 Afortunado el que agarre a tus hijos y los estrelle contra las rocas.
Vèsè Jou a
"Pawòl ou a tankou yon lanp k ap klere chemen m, yon limyè k ap klere devan m."
— Sòm 119:105
Wè vèsè konplè →Sove vèsè ou yo, rantre nan kongregasyon ou a
Enskri gratis arrow_forward
English
Espanol
Portugues
Francais
Kreyol