chevron_left chevron_right

Salmos Chapit 137

Palabra de Dios para Todos

1 'Extrañamos nuestra tierraNos sentábamos junto a los ríos de Babilonia y llorábamos acordándonos de Sion.'

2 'Allí en los sauces de la ciudad, colgamos nuestras arpas. '

3 Allí los que nos capturaron nos pedían que cantáramos. Nuestros opresores nos pedían que estuviéramos alegres, que cantáramos canciones que hablaran de Sion.

4 Pero no podíamos cantar las canciones de alabanza al SEÑOR, en un lugar extraño.

5 'Jerusalén, si algún día te olvido, que se me seque la mano derecha ; prometo que jamás te olvidaré.'

6 Si te llegara a olvidar que mi lengua se me pegue al paladar y no pueda volver a cantar.

7 SEÑOR, castiga a los edomitas porque ellos pedían que Jerusalén fuera destruida.

8 Babilonia, tú también serás destruida. Afortunado el que te dé el castigo que mereces; recibirás el mismo sufrimiento que le causaste a Jerusalén.

9 Afortunado el que agarre a tus hijos y los estrelle contra las rocas.

Vèsè Jou a

"Pawòl ou a tankou yon lanp k ap klere chemen m, yon limyè k ap klere devan m."

— Sòm 119:105

Wè vèsè konplè →

Sove vèsè ou yo, rantre nan kongregasyon ou a

Enskri gratis arrow_forward
auto_stories

Kreye yon kont gratis pou sove vèsè yo

Enskri