chevron_left chevron_right

Salmos Chapit 137

Nueva Versión Internacional

1 Junto a los ríos de Babilonia nos sentábamos, y llorábamos al acordarnos de *Sión.

2 En los álamos que había en la ciudad colgábamos nuestras arpas.

3 Allí, los que nos tenían cautivos nos pedían que entonáramos canciones; nuestros opresores nos pedían estar alegres; nos decían: '¡Cántennos un cántico de Sión!'

4 ¿Cómo cantar las canciones del Señor en una tierra extraña?

5 Ah, Jerusalén, Jerusalén, si llegara yo a olvidarte, ¡que la mano derecha se me seque!

6 Si de ti no me acordara, ni te pusiera por encima de mi propia alegría, ¡que la lengua se me pegue al paladar!

7 Señor, acuérdate de los edomitas el día en que cayó Jerusalén. '¡Arrásenla gritaban, arrásenla hasta sus cimientos!'

8 Hija de Babilonia, que has de ser destruida, *¡dichoso el que te haga pagar por todo lo que nos has hecho!

9 ¡Dichoso el que agarre a tus pequeños y los estrelle contra las rocas!

Vèsè Jou a

"Pawòl ou a tankou yon lanp k ap klere chemen m, yon limyè k ap klere devan m."

— Sòm 119:105

Wè vèsè konplè →

Sove vèsè ou yo, rantre nan kongregasyon ou a

Enskri gratis arrow_forward
auto_stories

Kreye yon kont gratis pou sove vèsè yo

Enskri